خواندى ؟ گفت : آرى ، اين برنامه‌ها را انجام دادم . فرمود : آيا موقف عرفات كه مقام عرفان و شناسايى است دانستى كه خداى عزيز چه برنامه‌هاى فوق العاده‌اى از علوم و معارف را براى رشد و تكامل انسان قرار داده و بيدار بودى كه يار بر تمام اسرار تو آگاه است و فرداست كه نامهء اعمال و پروندهء كردارت را به دستت خواهد داد ؟ گفت : نه . فرمود : چون كنار جبل رحمت رفتى ، به نظر آوردى كه خداى مهربان هر مرد و زن با ايمان را مورد لطف قرار مىدهد و مشمول عنايت خود مىكند و همهء مردم مؤمن را دوست دارد ؟ گفت : نه . فرمود : وقتى وارد وادى نمره شدى به اين مسئله توجه داشتى تا خود بندهء حق نباشى ديگرى را به بندگى او مخوان و تا خود از گناه باز نايستى ديگرى را نهى مكن ؟ گفت : نه . پرسيد : به هنگامى كه نزد نشانه‌ها و علائم ، توقف كردى ، هيچ در نظر آوردى كه خالق عالم و نگهبان آفرينش ، آسمان و زمين و ملائكه مأمور برنامه‌هاى هستى را مراقب برنامه‌هاى تو قرار داده ؟ گفت : نه . فرمود : در حقيقت به عرفات وقوف نكرده و به جبل رحمت برنيامده و وادى نمره را نشناخته و خداى مهربان را نخوانده‌اى ! ! سپس فرمود : آيا در وادى مزدلفه وارد شدى و سنگ ريزه‌هاى جمره را از آنجا برداشتى و به سرزمين مشعر درآمدى ؟ گفت : آرى . فرمود : در آنجا نماز خواندى و متوجه بودى كه آن شب ، ليلهء عيد است و نماز مخصوص به آن شب كليد حل هر مشكلى است ؟ گفت : نه . فرمود : زمانى كه بين دو شانه راه مىرفتى و از منحرف شدنت به جانب راست و چپ نگران بودى و سعى داشتى مستقيم حركت كنى ، در نظر داشتى كه از راه