[ وَقالَ نُوحٌ عليه السلام : وَجَدْتُ الدُّنْيا كَبَيْتٍ لَهُ بابانِ دَخَلْتُ مِنْ أحَدِهِما وَخَرَجْتُ مِنَ الآخَرِ هذا حالُ نَبِىِّ اللّهِ فَكَيْفَ حالُ مَنِ اطْمَأنَّ فيها وَرَكَّنَ إلَيها وَضَيَّعَ عُمْرَهُ في عِمارَتِها وَمَزَّقَ دينَهُ في طَلَبِها ] دنيا در نظر نوح عليه السلام از حضرت شيخ الانبيا وجود مقدس نوح مرويست كه مىفرمود : دنيا در نظر من ، همانند خانه‌اى دو در است كه از يكى داخل شدم و از ديگرى بيرون روم ، اين است حال كسى كه گفته‌اند : نزديك به دو هزار سال و كسرى طول عمر داشته ، وقتى نظر چنين بيدارى به دنيا چنين باشد ، واى به حال كسى كه با عمرى بسيار كم ، دل به دنيا بسته باشد ، آن چنان دلبستنى كه انگار ، جز دنيا جايى نيست و گويا يك در براى دنيا ، جز در ورود نبوده و براى اين منزل در خروجى نهاده نشده ! ! هرگاه پيامبرى با چنان مناعت شأن و علو مكان ، حالش اين باشد ، يعنى خود را مسافرى بداند كه طول سفرش از درى تا درى است ، چون باشد حال آن انسانى كه اطمينان خاطر به دنياى گذشتنى بسته و عمر در پى تحصيل آن ، آن هم از راه نامشروع ضايع كرده و دين خود را كه در رأس تمام ارزش‌هاست ، در طلب آن از بين برده باشد . اگر از دنيا براى تحقق شرف و آزادگى و كمال و آبادى آخرت استفاده كنيد ، در