شيخ حسين انصاريان
289
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى)
محشور شده ، به بازار برود و هر كس را كه ديد غير از سلام چيزى نگويد ، مشغول ذكر خودش باشد ، تا وارد بازار شود ، ذكر مخصوصى در ورود به بازار وارد شده آن را بخواند ، بساط خود را پهن نمايد ، متذكراً به كار خود مشغول باشد . ذكر كردن در بازار ثواب خيلى دارد ، شخص ذاكر در بازار به منزلهء چراغى است در خانهء ظلمانى ، خود را بىخود در امور دنيويهء مردم داخل نكند . اگر منكرى ديد از كسى به طريق خوش اگر بتواند ، آن را رفع كند و اما اگر ديد تأثير نخواهد كرد ، يا با گفتن بدتر مىكنند نبايد دست بزند ، كار نداشته باشد و اوقات مخصوصهء نماز را مراعات نمايد . و مهما امكن ، غالباً با طهارت باشد ، بعد از نماز صبح صد مرتبه استغفار و صد مرتبه كلمهء توحيد و يازده مرتبه سورهء توحيد و صد مرتبه : « اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ » را ترك نكند و استغفارات خاصه بعد از نماز عصر را بخواند ، با ده مرتبه سورهء قدر ، و مهما امكن ، روزه را ترك نكند ، خصوص سه روز از هر ماه را كه پنج شنبهء اول و آخر و چهارشنبهء وسط هر ماه است ، اگر مزاج او مساعد باشد و الّا مراعات مزاج اولى است ؛ زيرا كه بدن مركوب انسان است ، اگر صدمه خورد از پا مىافتد و لذا نبايد خيلى هم به هواى آن بچرخد ، تا اين كه ياغى شود كه او را ديگر اطاعت نكند : خَيْرُ الْأُمُورِ أوْسَطُها « 1 » . بهترين كارها ، طريق اعتدال به دور از افراط و تفريط است . در همه چيز جارى است ، افراط و تفريط هيچ كدام صحيح نيست ، در هيچ مرتبه ، اين است كه فرمودهاند :
--> ( 1 ) - عوالى اللآلى : 1 / 296 ، حديث 199 ؛ بحار الأنوار : 74 / 168 ، باب 7 ، حديث 187 .