اى دل ار طالب و صلى هوس از جان بگسل * غم جان با طلب صحبت جانان خوش نيست طالب وصل حرم را نتوان گفت عماد * كه بيابان خطرناك و مغيلان خوش نيست « 1 » قرآن مجيد در سورهء يوسف : 12 ، مريم : 63 كهف : 65 ، فاطر : 32 ، صافات : 81 ، 111 ، 122 ، 132 ، 171 ، ص : 45 ، تحريم : 10 ، از انبياى الهى به عنوان عباد مخلصين ، عباد مؤمنين ، عباد مرسلين ، عباد صالحين ياد مىكند و اين مقام ، بالاترين مقامى است كه خداوند مهربان از انبياى خود به عنوان اين مقام ياد مىكند . قرآن مجيد ، به طور مكرر از پيامبر عزيز اسلام صلى الله عليه و آله به عنوان عبد ياد مىكند : [ سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ ] « 2 » . منزّه و پاك است آن [ خدايى ] كه شبى بنده‌اش [ محمّد صلى الله عليه و آله و سلم ] را از مسجدالحرام به مسجد الأقصى كه پيرامونش را بركت داديم ، سير [ و حركت ] داد . [ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ ] « 3 » . همهء ستايش‌ها ويژهء خداست كه اين كتاب را بر بنده‌اش نازل كرد . [ تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ ] « 4 » . هميشه سودمند و با بركت است آن كه فرقان را [ كه قرآن جدا كنندهء حق از باطل است ] به تدريج بر بنده‌اش نازل كرد .

--> ( 1 ) - عماد فقيه كرمانى . ( 2 ) - اسراء ( 17 ) : 1 . ( 3 ) - كهف ( 18 ) : 1 . ( 4 ) - فرقان ( 25 ) : 1 .