درآيد و گرد سراپردهء وجودت برآيد كه تقويت نفس اماره و تربيت صفات ذميمه از آن است و روح را با نفس از اين معامله زيان است ؛ زيرا كه چون با نفس خسيس مؤانست گيرد ، به اتفاق به طريق نفاق ، روى به اسفل السافلين نهد . و گفته‌اند كه : عقل با نفس هر دو جمع شدند - دل چو فرزند در وجود آمد ، اگر فرزند گرامى از غايت نادانى در عقب مادر نفسانى رود ، پدر پير عقلى نيز به محبت فرزند با هم متفق گردند و روى به دار فناى دنيا نهند . اما اگر فرزند دل بالغ و رسيدن به امر : « فَاتَّبِعُونى » متابعت پدر حقيقى كند ، مادر نفسانى نيز بر سبيل موافقت با ايشان موافقت نمايد و به طريق صراط اللّه از جهان صورت ظاهره به عالم معنى باطنه مراجعت نمايد . برخيز و بيا نفس مطيع خود كن * مگذار كه روح عاجز نفس شود و بدان كه به خلوت و عزلت و عزل حواس و قطع طمع از ناس به مدد نفس الخناس ، از دنياى دون شيطان ملعون منقطع و منفصل نمىشود . بلكه عزلت هم چنان است كه احتما كردن در خستگى طعام و شربت زايد ناخوردن ؛ زيرا كه طبيب حبيب صادق حاذق در معالجهء بيمار از براى تيمار اول احتما فرمايد ، بعد از آن چون مادهء خام پخته گردد و مدد مواد فاسده كه مرض از آن مىانگيخت و در مىآويخت باقى نماند ، به سبيل نصيحت از حكمت آن طبيب ، اين پختهء محتاج را به مسهل علاج فرمايد و قواى طبيعى و حرارت غريزى را اين سخن فرو خواند : الحِمْيَةُ رَأسُ كُلِّ دَواءٍ « 1 » . پرهيز كردن ريشهء همهء داروهاست .

--> ( 1 ) - فقه الرضا : 340 ، باب 90 ؛ بحار الأنوار : 59 / 260 ، باب 88 ، حديث 1 .