جانم به دست اوست ، اين در آن وقتى است كه پردهء حرام‌ها دريده شود ، گناه‌ها كسب گردد ، بدان بر نيكان مسلط شوند ، دروغ زياد و لجاجت پيدا و فقر رايج شود . مردم در لباس به هم مباهات كنند ، باران بىوقت بر ايشان ببارد ، طبل و شيپورها را بپسندند ، امر به معروف و نهى از منكر را انكار مىكنند ، تا آنجا كه مؤمن در آن وقت ذليل‌ترين مردم شود ، ميان عابدان و قاريانشان بدگويى پيدا مىشود و اين ها در ملكوت آسمان‌ها ، پليد و نجس خوانده مىشوند . سلمان گفت : يا رسول اللّه ! اين شدنى است ؟ فرمود : آرى سلمان ، سوگند به آن كه جانم به دست اوست ، آن گاه ثروتمندان از فقر مىترسند ، به طورى كه سائل از جمعه تا جمعهء ديگر سؤال مىكند و كسى را نمىيابد كه چيزى در دستش بگذارد . سلمان گفت : يا رسول اللّه ! اين مىشود ؟ فرمود : آرى سلمان ، سوگند به آن كه جانم به دست اوست ، رويبضه سخن مىگويد ؛ سلمان گفت : يا رسول اللّه رويبضه چيست ، پدر و مادرم فدايت باد ؟ فرمود : كسى كه در امور مردم حرفى نمىزد حرف مىزند ، سپس جز اندكى درنگ نكنند كه زمين صدايى كند و هر دسته‌اى گمان كنند در ناحيهء آن ها صدا كرده ، سپس آنچه خدا خواهد درنگ مىكنند و در آن مدت زمين را مىشكافند و زمين پاره‌هاى جگر خود « طلا و نقره » را بيرون مىافكند ، سپس با دست خود به ستون‌ها اشاره كرده فرمود : مانند اين ، آن روز طلا و نقره سودى ندارد « 1 » اين است معناى : [ فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها ] « 2 » . پس هنگامى كه قيامت بر آنان فرا رسد .

--> ( 1 ) - تفسير القمى : 2 / 303 . ( 2 ) - محمد ( 47 ) : 18 .