وجودش به آن حقايق ، اقدام عاجل نمايد . بزرگى از مملكت شام خدمت اميرالمؤمنين عليه السلام رسيد ، حضرت به او فرمودند : اى مرد بزرگ ! خداوند عزوجل بندگانى را آفريده كه از باب عنايت به آن ها دنيا را در نظرشان محل بسيار تنگى جلوه داده ، پس آنان را نسبت به دنيا و ثروت دنيا بىرغبت نموده است . اينان مردمى هستند كه تمام رغبت و ميل را به دار السلامى دارند كه خداوند در قرآن مجيد آنان را به آن جايگاه عالى دعوت فرموده است . در تنگى معيشت ، داراى صبر و استقامتند به اين معنى كه به خاطر ضيق معيشت به حرام دچار نمىشوند . بر بلاها و مكروهات و پيش آمدها صابرند و به آنچه از كرامت نزد حضرت حق است ، مشتاقند . جان خود را در راه خواستهء خدا بذل مىكنند و خاتمهء كار آنان شهادت است . خدا را در حالى ملاقات مىكنند كه از آن ها خشنود است ، اينان از مرگ واهمه‌اى ندارند ، چون مىدانند مرگ راه درگذشتگان و باقىماندگان است . غير طلا و نقره براى آخرت خود توشه مىگيرند ، لباس آنان لباس خشن است و بر قوت در حد قناعت اهل تحملند ، زيادى از رزق خود را انفاق مىكنند ، در راه خدا دوست دارند و براى خدا دشمنى مىورزند ، اينان چراغ‌هاى روشن حق در اجتماعند و اهل نعمتِ دوست در عالم آخرت والسلام « 1 » . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : در نوشته‌اى از حضرت على بن الحسين عليهما السلام يافتيم :

--> ( 1 ) - من لا يحضره الفقيه : 4 / 384 ، من الفاظ رسول اللّه صلى الله عليه و آله . . . ، حديث 5833 ؛ الأمالى ، صدوق : 395 ، المجلس الثانى والستون ، حديث 4 ؛ بحار الأنوار : 66 / 272 ، باب 37 ، حديث 4 .