كسى كه حق مؤمنى را حبس كند خداوند وى را در قيامت پانصد سال سر پا نگاه مىدارد ، در حدى كه از رگ‌هايش خون بريزد ، سپس يك منادى از جانب حق ندا كند ، اين ستمگرى است كه حق مؤمن را حبس كرده ، آن گاه به مدت چهل روز او را توبيخ كنند ، سپس به آتش ببرند « 1 » . بنابر روايات بسيار مهم ، اگر كسى در زمان حياتش مال مردم را به مردم برگرداند ، يا پس از مرگش وارثانش حق مردم را به مردم بدهند از عذاب الهى در برزخ و قيامت در امان خواهد بود . كسى كه ارادهء حج دارد بايد برابر با دستورهاى عالى اسلام خود را از حقوق معنوى و مادى مردم پاك كند ، ورنه حج او ارزش چندانى نخواهد داشت ، در زمينهء حق‌الناس به چند داستان واقعى توجه كنيد . مؤاخذه براى يك قلم عارف بزرگوار ، مرحوم حاج شيخ محمود ياسرى كه بارها براى استفادهء معنوى به محضر او مشرف شدم ، مىفرمودند : در محل ما مردى زندگى مىكرد كه به حسنات اخلاقى آراسته بود و داراى يك زندگى سالم و با نشاط بود ، تنها چيزى كه او را رنج مىداد نداشتن اولاد بود . سال‌ها به پيشگاه مقدس حضرت حق ناله كرد تا خداوند مهربان پسرى به او عنايت كرد . از اين نعمت بسيار دلشاد شد ، هفت بهار از عمر طفل گذشت ، او را به مدرسه فرستاد ، تا سال چهارم دبستان را طى كرد . اين پسر براى خانواده هم چون چراغ روشنى بود كه پدر و مادر در كنارش

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة : 16 / 388 ، باب 39 ، حديث 21837 ؛ لآلى الأخبار : 3 / 198 .