رسول اللّه ! ما داراى چنين شرمى هستيم . فرمود : نه ، شما را چنين حيايى كه من مىگويم از خدا نيست ، كسى كه حيا مىكند از خدا ، آن هم حق حيا بايد سر و آنچه از چشم و گوش و زبان در بردارد از جميع معاصى حفظ كند و شكم و آنچه در آن جاى مىگيرد توجه دقيق به آن داشته باشد و ياد مرگ و پوسيده شدن در قبر باشد ، هر كس آخرت بخواهد زينتِ فريباى دنيا را رها كند ، چون كسى چنين شود از خداوند حيا كرده ، در حالى كه حق حياى از خدا را رعايت كرده است . 2 - در طواف دوم حج تمتع از جميع گناهان و معاصى دو دست خويشتن را آزاد كند كه هر كس اسير گناهان دست از قبيل گرفتن رشوه ، غصب مال ، بر سر مظلوم كوفتن و باطل نويسى است ، راهى به حريم قرب ندارد و اين طواف او را به جايى نمىرساند . اميرالمؤمنين عليه السلام در « نهج البلاغة » مىفرمايد : فَالْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ وَيَدِهِ « 1 » . پس مسلمان واقعى كسى است كه تمام مسلمانان از زبان و دست او در امان باشند . و نظير اين روايت در جوامع حديث هم چون « الكافى » از پيامبر عزيز اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده است . 3 - در دور سوم طواف حج تمتع ، خويشتن را از تجاوزات شكم آزاد كرده و براى ابد خود را گرسنهء طعام معنوى كند و از دنيا و خوراك و پوشاك آن به اندازهء

--> ( 1 ) - نهج البلاغة : خطبهء 167 ؛ بحار الأنوار : 32 / 40 ، باب 1 ، حديث 26 .