حضرت حق درخواست كردند كه خداوند عزيز از آن حقايق در آيات 127 - 130 سورهء بقره خبر مىدهد . [ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا ] « 1 » . پروردگارا ! [ اين عمل را ] از ما بپذير . دعا كردند و درخواست نمودند ، دعايى كه خضوع و انقطاع آن دو را آشكار مىنمايد و از راز دلشان پرده برمىدارد و از زبانشان سر مىزند ، گويا آنان چنان در برابر عظمت و ارادهء حق مقهور بودند كه كار بنا در نظرشان ناچيز بود و نامى از آن نمىبردند . درخواست پذيرفته شدن آن عمل را كردند و مىدانيد تا عمل خالص نباشد نمىتوان براى آن درخواست پذيرش كرد . در هر صورت پذيرش هر چيزى به اينست كه شخص پذيرا ، آن را جزء هستى خود نمايد و مقصود پيش آورنده را منظور دارد . در اين آيه مقصود از درخواست پذيرش ، گويا اينست كه پروردگار اين بنا را مشمول ربوبيت « ربنا » ى خود گرداند و به سنگ و گلى كه روى هم چيده و در معرض فناست صورت بقا دهد و در پرتو صفت ربوبيتش مانند ثابتات عالم شود و منشأ تربيت خلق گردد . در اينجا زائر بايد به اين واقعيت توجه كند و خود را با تمام شؤون حياتش به ربوبيت رب العالمين متصل گرداند تا از تمام فيوضات ربانيه بهره‌مند شود . [ رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ ] « 2 » .

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 127 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) : 128 .