و باطن خود باشد و جز جلب عنايت حق و گرفتن عطاى خدا و بيرون آمدن از گناه چيزى در نظر نداشته باشد . آرى ، وقتى مهمان حضرت دوست در لباس احرام يعنى لباس مخصوص مهمانى وارد شد ، دندان كشيدن ، يا ناخن گرفتن ، يا بيرون آوردن خون از بدن ، خلاف ادب و وقار و شرايط مهمانى است ، مهمان واقعى مهمانى است كه حتى با تمام وجود ، چشم از نعمت‌ها برگيرد و فقط نگران صاحب نعمت باشد . 25 - حمل اسلحه مسير حج على الخصوص از ميقات تا حرم و تا پايان اعمال و مناسك مسير امن ، مسير سلامت و درستى است ، منظره‌اى ملكوتى و نمايشى از بهشت جاودانى است . راهى است كه حتى كندن مو و گرفتن ناخن و بيرون آوردن گياه حرم و بسيارى از برنامه‌ها ممنوع است ، چرا كه در اين ميهمانى بايد از هر جهت امنيت كامل برقرار باشد . در اين مسير هر كس موظف و مكلف به اجراى وظايف الهى و انسانى است ، حمل اسلحه در اين مسير ، ايمان و اراده است كه بايد عليه دشمن بيدادگر حقايق ، شيطان رجيم كه با اشكال مختلفى در زندگى راه دارد به كار گرفته شود . بالاترين سلاح در اين مسير ، دعا است كه در آثار و معارف اسلامى آمده است : الدُّعاءُ سِلاحُ الْمُؤمِنِ « 1 » . دعا و نيايش اسلحهء مؤمن است .

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 468 ، باب أن الدعاء سلاح المؤمن ، حديث 1 ؛ عيون اخبار الرضا : 2 / 37 ، باب 31 ، حديث 95 ؛ بحار الأنوار : 90 / 288 ، باب 16 ، حديث 1 .