مگر تو روى بپوشى و گرنه ممكن نيست * كه آدمى كه تو بيند نظر بپوشاند به دست رحمتم از خاك آستان برگير * كه گر بيفكنيم كس به هيچ نستاند چه حاجب است به شمشير قتل عاشق را * حديث دوست بگويش كه جان برافشاند پيام اهل دل است اين سخن كه سعدى را * نه هر كه گوش كند معنى سخن داند « 1 » 8 - قسم خوردن قواعد عالى اسلام در شرايط عادى هم ، انسان را از قسم خوردن منع مىكند ، مگر در جايى كه احتياج به اثبات حقى آن هم در محضر قضاوت شرعى باشد . باور كردنى نيست كه زائر خانه حق و سالك الى اللّه ، آن هم در مسير حج ، حقى را پايمال كند تا نياز به قسم خوردن داشته باشد ، براى محرم در حال عادى قسم خوردن ممنوع است و هرگز كار او به برنامهء غير عادى نخواهد كشيد تا در آنجا بحثى باشد ! ! حاجيان با آهنگى واحد به سوى حريم توحيد با كمك ايمان و عشق در حركتند ، سخن آنان جز خدا نيست و هم آنان حرمت نام دوست را نگاه داشته و در گفتار خود از تكيه زدن بر قسم به نام حق دورى دارند . براى زائر در آن حريم مقدس ، جز ذكر حق و ياد حق و سعى در بريدن تعلقات

--> ( 1 ) - سعدى شيرازى .