اى فرزندان آدم ! آيا به شما سفارش نكردم كه شيطان را مپرستيد كه او بىترديد دشمن آشكارى براى شماست ؟ اى مولاى من ! تو يكتا و بىهمتايى ، كسى هستى كه همگان بايد ندايت را اجابت كنند و دعوتت را بپذيرند ، نهاد همه متوجه تست ، صاحب و معطى نعمت‌هاى بيشمارى ، مالك آن چنان عزتى هستى كه خوارى به حريمش راه ندارد ، نيرويى هستى كه نقصان نمىپذيرى ، نفوذت به همه جا رسيده ، خدايى جز تو وجود ندارد . آرى ، اى مولاى من ! ندايت را مىپذيرم ، ستايش و نعمت براى تست و آقايى و بىهمتايى در خور تست . اين است معناى تلبيه ، با اين شعار وحدت و يگانگى ، پرستندگان خداى يگانه اعلام مىشود ، البته همهء اين واقعيت‌ها در صورتى است كه به حقيقت تلبيه توجه شود . تلبيه گويان ، خود را به آسمان نورانى تجرد كه در آنجا از ظلمت‌هاى مادى ، سركشىهاى نفس و امتيازهاى موجب كبر و دورويى ، خبرى نيست بالا مىبرند . چون تلبيه شعار ايمان است و مقصود از آن اين است كه آدمى مصداق واقعى آن شود و معنايش پاسخ‌گويى به اوامر الهى است و از طرفى تحت عنوان ويژه‌اى در مسئلهء حج قرار گرفته ، چه حج مزاياى منحصر به فردى دارد ، بنابراين چقدر از ايمان دورند و چه اندازه چهرهء باطن آنان زشت است ، كسانىكه خود را از اين حريم عالى دور نگاه داشته و راز خويشتن و جامعه خود را به شيطان واگذاشته و دربست در اختيار دشمنان دين و ملت‌اند ! و در شؤون حيات از فرهنگ شياطين پيروى مىكنند ، اين دون همّتان و پست فطرتان در هر مقامى كه هستند در وقت تلبيه جز