و پوشيدن لباس توبه ، لباس كرامت ، لباس عام ، لباس ذكر ، لباس توجه ، لباس مراقبت و لباس طاعت و لباس ترك گناه است . آرى ، احرام ببند ، تا از بار هر لباسى جز لباس حق سبك شوى ، با همه در اين لباس همرنگ و همگام شو ، تا بدانى چيزى نيستى و آنچه در حق خود تصور مىكردى خيالى بيش نبود . در اين لباس از من بمير و به او زنده شو ، از چنگال شيطان درآى و به دامن دوست آويز ، از تعلقات خود را نجات ده و آن گاه وارد دنياى با عظمت نيت شو . نيت پس از پوشيدن لباس احرام ، نوبت نيت است ، نيت يعنى قصد ، يعنى آهنگ ، يعنى توجه ، آن هم توجه به سوى اولين و آخرين مقصد و اين توجه تحقق پيدا نمىكند ، مگر با بريدن از ما سوى اللّه . در اين حال فقط توجه به مقصد حقيقى و مقصود واقعى داشته باش ، مقصدى كه بازگشت همهء موجودات به اوست . آرى ، به او باز گرد ، اين همه بيراهه رفتن بس است ، اين همه پشت به حقايق كردن كافى است ، آخر باز گرد ، بازگشتنى كه در آن بازگشت نباشد . با چنين عزمى آن سفر معنوى ، آن سير ملكوتى ، آن حركت الهى را شروع كن ، ترا به خدا در مسئلهء نيت دل خوش به لفظ تنها نباش ، از لفظ كارى ساخته نيست هر چه هست مربوط به دل است . نيت عزم است ، آن هم عزم جزمى ، عزم بر طاعت ، عزم بر ترك گناه ، عزم بر تقوى ، عزم بر جلب رضايت دوست ، عزم بر آراسته شدن به حقايق آسمانى ، عزم بر نجات از آلودگىها و نجات جامعه و خانواده از بدبختىها و خلاصه نيت يعنى