ياد حق سوم : اين كه اسباب مشغلهء قلبى در اين سفر براى خود فراهم نكند ، تا او را در حركات و سكناتش كه بايد فقط به ياد محبوب واقعى باشد بازدارد ، از قبيل رفيق ناهماهنگ يا مال‌التجاره يا غير آن بلكه اگر بتواند با كسانى هم سفر و همراه شود كه بودن با آنان ياد حق را در قلب تقويت كند ، يا اگر خداى ناخواسته دچار غفلت شد آنان به داد او برسند . انفاق چهارم : تا ممكن است از مال خالص و حلال و طيب آن هم به طور زياد بردارد و در اين سفر از انفاق مضايقه ننمايد ؛ زيرا كه انفاق در راه حج ، انفاق در راه خداست ، از زيادى خرج در اين سفر ملكوتى نبايد دلگير بود كه در احاديث آمده ، درهمى خرج در اين سفر مساوى با هفتاد درهم است ، ازهد زهاد حضرت سجاد عليه السلام وقتى در اين سفر قرار مىگرفتند انفاق فوق‌العاده داشتند . اگر در اين سفر چيزى از امور مالى از دست برود ، بايد كمال ممنونيت را از حق داشت و خاطر شاد بود ؛ زيرا بر ميزبان است كه آن را در ديوان اعلى ثبت كند آن هم به اضعاف مضاعف ، تا روزى به عنوان تلافى به شخص بازگردد . نمىبينى اگر كسى تو را به ميهمانى بطلبد و در اثناى راه صدمه‌اى به تو برسد تا جايى كه بتواند جبران مىكند اگر چه لئيم باشد ، پس چه گمان دارى در حق اقدر قادرين و اكرم اكرمين ؟