[ ما خَسِرَ وَاللّهِ مَن أتى بِحَقيقَةِ السُّجُودِ وَلَوْ كانَ فى الْعُمْرِ مَرَّةً واحِدَةً ] حقيقت سجده امام صادق عليه السلام مىفرمايد : واللّه قسم كسى كه حق سجود را به جاى آورد و سجده حقيقى كند ، به هيچ عنوان زيان متوجه او نشده ، گرچه در تمام مدت عمر چنين سجودى را يك بار به جاى آورد ! ! داستان سجده در معارف پرقيمت الهى داستان شگفت‌انگيز و عظيمى است . در ميان تمام عبادات ، چيزى همانند سجده مورد توجه حضرت حق قرار نگرفته و هيچ برنامه‌اى در پيشگاه الهى به اندازهء سجدهء واقعى كه با حضور قلب انجام شود ، ثواب و اجر و مزد و منفعت ندارد . سجدهء با شرايط ، سجدهء با خضوع و خشوع ، سجدهء با حال ، سجدهء با حقيقت ، سجده‌اى كه همهء هستى انسان آن را همراهى كند ، نشانگر كمال تواضع و بندگى عبد نسبت به حضرت دوست و علامت فناى ذات و صفات و افعال عبد ، در نور خداوند متعال مىباشد . سجده ، اظهار عبوديت و بندگى و عشق و محبت و تذلل و ذلت به پيشگاه مقدس حضرت اوست . عبد به هنگامى كه سر به سجده مىگذارد ، مىخواهد بگويد : نه براى جهان