قيامت ، ذكر خدا ، ياد مرگ . با اين صفات چگونه در مدار اصطفا و انتخاب قرار نگيرند و چرا محبوب حق و همهء عالم نباشند ؟ خداوند بزرگ در قرآن مجيد به برگزيدگان از عبادش كه از شر دنيا و آخرت ، به خاطر صفات پاكشان در امان‌اند ، از قول رسول گراميش سلام داده آنجا كه مىفرمايد : [ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ ] « 1 » . بگو : همهء ستايش‌ها ويژهء خداست و درود بر آن بندگانش كه آنان را برگزيده است . آيا خدا بهتر است يا آنچه شريك او قرار مىدهند ؟ آرى ، سلامت همه جوانب وجود برگزيدگان الهى اقتضا كرده كه خداوند بزرگ از قول پيامبرش به آن عزيزان سلام برساند ، راستى انسان تا كجا قدرت پرواز و همسانى و هماهنگى با عالم ملكوت را دارد و تا چه اندازه مىتواند از ارزش‌هاى والاى الهى بهره‌مند گردد ، تا جاييكه بر اثر شدت اتصال به آن جناب اسم و رسمى و نام و نشانى جز عين عبوديت از انسان باقى نماند ! چنان به روى تو آشفته‌ام به بوى تو مست * كه نيستم خبر از هر چه در دو عالم هست دگر به روى كسم ديده برنمىباشد * خليل من همه بت‌هاى آرزو بشكست

--> ( 1 ) - نمل ( 27 ) : 59 .