ركوع در روايات ركوع كه از واجبات حتميه نماز است ، خواهى نخواهى به وسيلهء مكلف در نماز ادا مىشود ، آنچه در روايات نسبت به آن پافشارى شده بجاى آوردن شرايط آن است كه از جملهء آن وقار و ادب و طمأنينه و اداى ذكر ركوع با توجه به حقيقت آن است . و نيز در روايات سفارش زياد شده كه ركوع خود را طولانى كنيد كه طول ركوع محبوب خدا و به شدت مورد غضب و سخط شيطان است : عَنِ الصَّادِقِ عليه السلام : وَعَلَيْكُمْ بِطُولِ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ فَإنَّ أحَدَكُمْ إذا طالَ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ هَتَفَ إبْليسُ مِنْ خَلْفِهِ فَقالَ يا وَيْلَهُ أطاعَ وَعَصَيْتُ وَسَجَدَ وَأبَيْتُ « 1 » . امام صادق عليه السلام فرمود : بر شما باد به طول ركوع و سجود كه هرگاه يكى از شما ركوع و سجودش طول بكشد شيطان به دنبال او فرياد مىزند : واى بر من او اطاعت كرد و من معصيت كردم ، او سجده كرد و من سر باز زدم . قالَ أبُو جَعْفَرُ عليه السلام : مَنْ أتَمَّ رُكُوعَهُ لَمْ تَدْخُلْهُ وَحْشَةٌ فىِ الْقَبْرِ « 2 » . امام باقر عليه السلام فرمود : كسى كه ركوعش تمام و كامل باشد ، دچار وحشت قبر نمىشود . از مسائلى كه عاشقان خدا در ركوع داشتند ، حالت پر قيمت خشوع بود ، خشوعى كه از نتايجش جارى شدن اشك از چشم است ، اشك در ركوع يا در

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 77 ، باب الورع ، حديث 9 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 245 ، باب 21 ، حديث 20400 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 321 ، باب الركوع ، حديث 7 ؛ بحار الأنوار : 79 / 64 ، باب 14 ، حديث 8 .