در [ وحى بودن و حقّانيّت ] اين كتابِ [ با عظمت ] هيچ شكى نيست ؛ سراسرش براى پرهيزكارانْ هدايت است . و بالجمله در سه مقام كه قيام و ركوع و سجود است اين دو مقام به تدريج حاصل شود ، پس در حال قيام ترك خودبينى است به حسب مقام فاعليت و رؤيت فاعليت حق و قيوميت حق مطلق است و در ركوع ترك خودبينى ، به حسب مقام صفات و اسما و رؤيت اسما و صفات حق است و در سجود ترك خودبينى است مطلقاً ، خداخواهى و خداطلبى است مطلقاً و جميع منازل سالكين از شؤون آن مقام ثلاثه است ، چنانچه بر اهل بصيرت و اصحاب عرفان و سلوك واضح است . و چون سالك در اين مقامات توجه به اين نمود كه سر اين اعمال توحيدات ثلاثه است ، هر يك از مقامات كه دقيق‌تر و لطيف‌تر است ، سالك را مراقبت بيشتر ضرورت است و البته خطر مقام بالاتر و لغزشش بيشتر است ! پس در مقام ركوع چون سالك را دعوى آن است كه در دار وجود ، علم و قدرت و حيات و اراده‌اى جز از حق نيست و اين دعوى بسيار بزرگ و مقام بسيار دقيقى است و از امثال ما اين دعوى نشايد ، به باطن ذات بايد به درگاه مقدس حق روى تضرع و مسكنت و ذلت آوريم و عذر قصور و تقصير خواهيم و نقصان خود را به عين عيان و شهود وجدان دريابيم ، شايد كه از مقام مقدس او توجهى و عنايتى شود و حال اضطرار اسباب دستگيرى او از ما بندگان شود : [ أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ ] « 1 » . [ آيا آن شريكان انتخابى شما بهترند ] يا آن كه وقتى درمانده‌اى او را بخواند اجابت مىكند و آسيب و گرفتاريش را دفع مىنمايد .

--> ( 1 ) - نمل ( 27 ) : 62 .