و مالامال از رضا مىشود ، قلبى كه آكنده از ترس و يأس بوده است . لطف و توجه پروردگار ، قلب ذاكر را زير سايهء خود قرار مىدهد و انسان به اين يقين و قاطعيت مىرسد كه رهيدن از ناراحتىهاى درونى سهل و هموار است و مىتوان وسوسه‌ها را در هم كوبيد و تخيلات باطل را از خود بدور ساخت . چنين فرد ذاكرى با خداست و از هيچ امرى بيمناك نبوده و به هيچ عارضهء روانى دچار نمىگردد . اين حالت به خاطر ثباتى كه خداوند متعال در دل او ايجاد مىكند بهم مىرسد . [ وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً ] « 1 » . و مردان و زنانى كه بسيار ياد خدا مىكنند ، خداوند آمرزش و پاداشى بزرگ براى ايشان آماده كرده است . ركوع در قرآن مجيد كلمهء ركوع در قرآن مجيد به نظر مفسرين گاهى به معناى ركوع و گاهى به معناى نماز و گاهى به معناى تواضع در برابر حق آمده ، ولى بهتر اين است كه در آيات شريفه‌اى كه كلمهء ركوع و مشتقات آن آمده به معناى جامع آن كه عبارت از سر تسليم فرود آوردن در برابر خدا است گرفته شود و حالت ركوع بدنى يا ركوع در نماز دلالتى بر آن است . خداوند بزرگ در قرآن مجيد ، نسبت به انسان‌هايى كه ركوع ندارند ، به شدت برخورد كرده و آنان را مجرم و مكذب قلمداد كرده است . [ كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ * وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ * وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ

--> ( 1 ) - احزاب ( 33 ) : 35 .