و لذت‌هاى شيطانى يا همه سختىهايش دست كشيده ، بايد مشرف به شرف بشارت‌هاى حق و ملائكه و اوليا گردد و سجده‌كنندگان حقيقى از اتم مصاديق اين‌گونه آيات و رواياتند و اينان پس از انتقال به عالم بعد به روح و ريحان و راحت الهى برسند و از نعيم ابد حضرت دوست ، به مزد بندگيشان بهره‌مند شوند . بسيار نابجاست كه عبد ، از چنين بشارت‌هاى قرآنى و روايى نسبت به مؤمن بوقت احتضار و راحت قيامت بوقت ورود به محشر غافل و لاهى بماند و بر اثر اين غفلت ، از سجده حقيقى باز مانده و سجده‌اش بازى و خدعه و فريب نفس و خلاصه ارضاى هوس باشد ! بشارت‌هاى الهى در قرآن چه نيكوست كه به نمونه‌اى از بشارت‌هاى وارده در معارف اسلامى اشاره رود تا بيش از پيش به محصول و نتيجه موقف و موضع عبادت و به خصوص سجده و درجات الهى آن واقف شويم . در قرآن مجيد مىخوانيم : [ أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ * الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ * لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ] « 1 » . آگاه باشيد ! يقيناً دوستان خدا نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مىشوند . * آنان كه ايمان آورده‌اند و همواره پرهيزكارى دارند * آنان را در زندگى دنيا و آخرت مژده و بشارت است [ در دنيا به وسيلهء وحى و در آخرت به خطاب

--> ( 1 ) - يونس ( 10 ) : 62 - 64 .