[ ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ * فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَ أَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها ] « 1 » . آن گاه آهنگ آفرينش آسمان كرد ، در حالى كه به صورت دود بود ، پس به آن و به زمين گفت : خواه يا ناخواه بياييد . آن دو گفتند : فرمانبردار آمديم . * پس آن‌ها را در دو روز به صورت هفت آسمان به انجام رسانيد و [ محكم و استوار ساخت ] ، و در هر آسمانى كار آن را وحى كرد . مسئلهء تجلى نظام در سايه امر الهى نه تنها در زندگى انسان و آسمان و زمين معلوم است ، بلكه در اصناف موجودات هستى اعم از غيب و شهود ، اين برنامه هم چون آفتاب روشن است . حقيقت امر الهى اصولًا مىتوان گفت كه نظام دقيق وجود هر موجودى از اتم و هسته‌هاى آن گرفته تا عرش خدا ، در حقيقت همان امر خداست ! كدام آمر بالاتر و برتر از خداست ، مگر نه اين است كه وجود مقدس او مالك ملك هستى و پروردگار عالميان است ؟ مگر نه اين است كه ، مهندس و بانى و به وجود آورندهء كل هستى حضرت اوست و مصلحت تمام موجودات در اختيار جناب اوست و كسى جز حضرتش صاحب هستى نيست ؟ مگر نه اين است كه تمام هستى مملوك او و در يد قدرت و در آغوش رحمت و عنايت اوست ؟

--> ( 1 ) - فصلت ( 41 ) : 11 - 12 .