مردى از ياران خود را نزد حضرت امام صادق عليه السلام تعريف كردم و به خوبى ثناى او را گفتم . حضرت به من فرمود : نماز او چگونه است « 1 » ؟ امام باقر عليه السلام مىفرمايد : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : زمانى كه بندهء مؤمن به نماز برمىخيزد ، خداوند به او نظر مىكند . يا فرمود : خداوند تا پايان نماز به او روى مىآورد و از بالاى سر او تا افق آسمان سايهء رحمت قرار مىدهد و از حول و حوش او تا بالاى آسمان پر از ملائكه مىشود و ملكى موكل او مىگردد كه بالاى سرش بايستد و به او بگويد : اى نمازگزار ! اگر مىدانستى چه وجودى تو را مىنگرد و با كه مناجات مىكنى رو برنگردانده و هرگز از جايت حركت نمىكردى « 2 » ! امام صادق عليه السلام فرمود : هرگاه نماز واجب بجاى آوردى آن را به وقت خودش بجاى آر و تصور كن اين آخرين نماز توست ، نمازى كه ديگر آن را به دست نخواهى آورد ؛ چشم به جايگاه سجودت داشته باش ، اگر بدانى در راست و چپ تو چه خبر است هر آينه نمازت را نيكو بجاى آورى ، بدان در برابر وجود بزرگى ايستاده‌اى كه تو را مىبيند ولى تو او را نمىبينى « 3 » . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : وقتى عبد وارد نماز مىشود و نمازش را سبك بجاى مىآورد و ادب و وقار و طمأنينه را آن طورى كه بايد مراعات نمىكند ، خداوند به ملائكه مىفرمايد :

--> ( 1 ) - الكافى : 3 / 487 ، باب النوادر ، حديث 4 ؛ وسائل الشيعة : 4 / 32 ، باب 8 ، حديث 4436 . ( 2 ) - وسائل الشيعة : 4 / 32 ، باب 8 ، حديث 4437 . ( 3 ) - وسائل الشيعة : 4 / 34 ، باب 8 ، حديث 4443 .