راه خدا به محتاجان و برپا داشتن نماز و اداى زكات و آراسته بودن به اخلاق حسنه ، داراى ارزشى هستند كه جز خدا احدى بر آن ارزش آگاهى ندارد . فرداى قيامت و حتى در عالم برزخ بهشت برين از اينان و جهنم آتشين از آنان است . پيامبر عزيز اسلام صلى الله عليه و آله در روايت مهمى دربارهء اين دو طايفه مىفرمايد : اذا وُضِعَ الْعَبْدُ فى قَبْرِهِ وَانْصَرَفَ اصْحابُهُ حَتَّى لَيَسْمَعَ خَفْق نِعالِهِمْ اتاهُ مَلَكانِ يُحاسِبانِهِ ، فَانْ كانَ مُؤمِنا ارَياهُ مَكانَهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَانْ كان كافِراً ضَرَباهُ بِمِطْرَقَةٍ مِنْ حَديدٍ بَيْنَ اذُنَيْهِ فَيَصيحُ صَيْحَةً يَسْمَعُها مَنْ يَليهِ الّا الثَّقَلَيْنِ « 1 » : زمانى كه عبد را در قبرش بگذارند و كسانش او را رها كرده و برگردند ، ميت صداى كفش آنان را در بازگشتشان مىشنود ؛ در اين وقت دو ملك حق براى رسيدگى به حساب او سر مىرسند ، اگر او بندهء مؤمن خدا باشد ، مكانش را در بهشت به او نشان مىدهند و اگر بنده‌اى باشد كه نسبت به نعمت‌هاى الهى ناسپاسى كرده و راه كفر پيش گرفته با پتكى از آهن جهنم بين دو گوشش مىزنند كه هر چه جز جن و انس است ، صداى وحشت‌آور و دهشت‌زاى آن را مىشنوند ! ! با توجه به مسائل عالى الهى واجب است انسان خود را بشناسد و به موقعيت و موقف و وظيفهء هر يك از قواى درون و برون آشنا شده و هر يك را بر اساس خواسته‌هاى الهى به كار گيرد تا درخت وجودش هم چون شجرهء طيبه براى ابد ، مثمر ثمر گردد .

--> ( 1 ) - دين و تمدن : 1 / 66 .