اين يار پنج روزه غم آرد نشاط او * دل با كسى سپار كه او را زوال نيست « 1 » ابراهيم بازگشت و فراق فرزند - كه تنها چراغ زندگى او بود - قلبش را سخت مىفشرد ، اما ايمان به خداوند او را از آن منطقه با كمال اطمينان دور مىساخت و در حالى كه مركب به جلو مىراند ، دست به سوى حق برداشت و فرمود : [ رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ ] « 2 » : پروردگارا ! من برخى از فرزندانم را در درّه‌اى بىكشت و زرع نزد خانهء محترمت سكونت دادم ؛ پروردگارا ! براى اين‌كه نماز را بر پا دارند . و نيز حضرت ابراهيم به حضرت حق عرضه داشت : [ رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ ] « 3 » . پروردگارا ! مرا بر پادارندهء نماز قرار ده ، و نيز از فرزندانم [ برپادارندگان نماز قرار ده ] . و پروردگارا ! دعايم را بپذير . حضرت اسماعيل عليه السلام و نماز قرآن مجيد در سورهء مريم مىفرمايد : [ وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا *

--> ( 1 ) - نشاط اصفهانى . ( 2 ) - ابراهيم ( 14 ) : 37 . ( 3 ) - ابراهيم ( 14 ) : 40 .