و آنان كه نعمت‌هاى مادى و معنوى حق را بر اساس هواها و هوس‌ها و در راه محافظت با قوانين الهى خرج كردند و در نتيجه نعمت حق را تبديل به عقايد باطله ، اخلاق رذيله و بدترين عمل كردند و به عبارت ديگر به كفران نعمت برخاستند و خود و عده‌اى را به هلاكت دچار كرده و از زندگى جز ننگ و عار و شقاوت و بدبختى چيزى نصيب آنان نشد . قرآن مجيد در اين زمينه مىفرمايد : [ أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ ] « 1 » . آيا كسانى را كه [ شكر ] نعمت خدا را به كفران و ناسپاسى تبديل كردند و قوم خود را به سراى نابودى و هلاكت درآوردند ، نديدى ؟ ! بر اساس اين آيات ، بىنماز آن انسانى است كه در انواع نعمت‌هاى مادى و معنوى غرق است و قدرت شمردن عطاى حق را نسبت به خويش ندارد ، ولى چهره كثيف و پليدى است كه نعمت‌هاى الهى را به جاى اين‌كه به دايرهء شكر بكشد ، به مرحلهء كفر آورده است . در معارف ما در ضمن بيان علل احكام در كتاب « علل الشرايع » آمده كه حضرت رضا عليه السلام فرمودند : علت و فلسفهء نماز ، اداى شكر حق تعالى نسبت به اين همه نعمت‌هاى اوست « 2 » .

--> ( 1 ) - ابراهيم ( 14 ) : 28 . ( 2 ) - علل الشرائع : 1 / 260 ، باب 182 .