در اين جملات نورانى چهار موضوع بسيار مهم مطرح است : 1 - حرمت اشتغال به عيوب ديگران . 2 - وجوب اشتغال به عيوب خود . 3 - چشم پوشى از آنچه سود براى دنيا و آخرت ندارد . 4 - خسارت نسيان ذنوب . حرمت اشتغال به عيوب ديگران انسان‌ها از نظر قوت و ضعف روحى و علمى و عقلى و ايمانى به دسته‌هاى مختلفى تقسيم مىشوند . از مقام عصمت كه مقام با عظمت انبيا و امامان عليهم السلام و تعدادى بسيار كم از اوليا مثل قمر بنى هاشم و زينب كبرى كه بگذريم ، بقيه انسان ها در معرض گناه و لغزش هستند . گاهى علت گناه ضعف اراده و گاهى ضعف عقل و گاهى ضعف علم و گاهى ضعف ايمان است . اگر گناه در حدى است كه خود گناهكار در ميدان جامعه براى خويش آبرو نگذاشته و خود باعث كشف سر خود شده و گناهش علنى و براى تربيت مردم موجودى مضر است ، بايد با او مبارزه كرد و نحوهء مبارزه با او در كتب اسلامى ما آمده است . اگر گناهكار ، انسانى است مؤمن و به خصوص آبرومند و در ميان مردم و اهل محل و اهل مسجد و اقوام داراى اعتبار است و همه او را به نيكى مىشناسند و به نيكى مىستايند و اتفاقاً كسى از گناه پنهانى او با خبر شد و گناه او از قبيل توطئه بر عليه مسلمانان و كشور اسلامى نبود ، بلكه گناهش گناه بين خود و خدا بود ، پرده