به چشم و گوش و زبان آدمى نباشد شخص * كه هست صورت ديوار را همين تمثال نصيحت همه عالم چو باد در قفس است * به گوش مردم نادان و آب در غربال دل اى حكيم بر اين معبر هلاك مبند * كه اعتماد نكردند بر جهان عقال مكن به چشم ارادت نگاه در دنيا * كه پشت مار به نقش است و زهر او قتال خداوندا ! لباس با عظمت تقوا بر روح و جان و بر قلب و نفس ما بپوشان . پروردگارا ! لباس عبوديت بر تمام قامت هستى ما درانداز كه هركس عريان از اين دو لباس زندگى كند ، دچار خزى دنيا و آخرت خواهد شد . براى درست زندگى كردن و مؤدب شدن به آداب ، تمام انسان ها نياز به انسان هاى ملكوتى دارند ، نياز به علم و فرهنگ آنان ، علم و فرهنگى كه سرچشمه‌اش وحى الهى است ، با آموختن اين علم و فرهنگ و به كارگيرى اراده براى عمل به اين علم و فرهنگ ، انسان در صراط مستقيم حق قرار خواهد گرفت و از گناه دور خواهد ماند . ورنه با اين عقل و علم محدود ، چگونه مىتوان به تمام حسنات وسيئات احاطه پيدا كرد ؟ و چگونه مىتوان داراى زندگى صحيح شد . انبيا و امامان عليهم السلام آمدند تا خواسته‌هاى حق و اوامر و نواهى حضرت او و خلاصه راه صحيح زندگى را به انسان ها بياموزند ، اگر انسان توجه به تعليمات الهى آنان ننمايد ، در چاهى از ضلالت سقوط خواهد كرد كه در آمدنش گاهى محال مىشود ؛ سعى كنيد لباس تقوا و عبوديت را از اين خياطان عالى معنوى دريافت