نسبت به زنان پيامبر صلى الله عليه و آله و تمام زنان امت عموميت دارد و بر زنان مسلمان واجب حتمى است كه از دستورهاى حق نسبت به زنان پيامبر صلى الله عليه و آله در مسئلهء حجاب و عفت و گفتار و دستورهاى حق نسبت به خودشان پيروى كنند . [ يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ] « 1 » . اى پيامبر ! به همسرانت و دخترانت و همسران كسانى كه مؤمن هستند بگو : چادرهايشان را بر خود فرو پوشند [ تا بدن و آرايش و زيورهايشان در برابر ديد نامحرمان قرار نگيرد . ] اين [ پوشش ] به اين‌كه [ به عفت و پاكدامنى ] شناخته شوند نزديك‌تر است ، و در نتيجه [ از سوى اهل فسق و فجور ] مورد آزار قرار نخواهند گرفت و خدا همواره بسيار آمرزنده و مهربان است . اين‌كه در ترجمهء آيه بدين‌گونه آورده شد : پوشش‌هاى خود را بر تمام قامت بپوشيد . بر اساس ترجمهء لغت جلباب در كتاب لغوى « المنجد » است ، آنجا كه مىگويد : الجلباب : القميص او الثوب الواسع ؛ جلباب : پيراهن يا پوشش گشاد است و عده‌اى فرموده‌اند : به طور دقيق جلباب پوششى است از روسرى بزرگ‌تر و از عبا كمى كوچك‌تر . در هر صورت زن آنچه از لباس و زينت برايش حلال است مىتواند ، به اندازهء شأنش بپوشد ، ولى عشوه گرى و طنازى و خودآرايى نكند و بداند خود نشان دادن به ديگران و آن كسانى كه اسلام آنان را محرم نمىداند به طور قطع براى او حرام است و در صورت توجه نكردن به دستورهاى سعادت آفرين اسلام مبغوض حق و در قيامت اهل عذاب خواهد بود .

--> ( 1 ) - احزاب ( 33 ) : 59 .