و نيز آن حضرت فرمود : مرد مرتكب گناهى مىشود ، نتيجهء آن محروم شدنش از نماز شب است ، به تحقيق عمل بد اثرش در صاحبش از اثر كارد در گوشت سريع‌تر است . وَقالَ الكاظِمُ عليه السلام : حَقٌّ عَلَى اللّهِ أَن لايُعْصى فى دارٍ إِلّا أَضْحاها لِلشَّمْسِ حَتّى تُطَهِّرَها « 1 » . و از امام كاظم عليه السلام نقل شده : بر خداوند لازم است ، خانه‌اى كه در آن گناه و معصيت صورت گرفته با نور آفتاب پاك كند . ( كنايه از اين‌كه خانه را لازم است خراب كند تا آفتاب بر آن زمين بتابد ) . در روايت آمده است : حضرت آدم دچار ترك اولايى شد ، به محض ارتكاب ترك اولى ، تمام لباس‌هايش كه زينت بدن او بود از او جدا شد و عريان گشت ، آن گاه امين وحى آمد و تاج كرامت را از سر او برداشت و زيور طرفين بدنش را از او گرفت ، از فوق عرش ندا آمد كه از جوارم به زمين رويد كه عاصى و گناهكار ، حق مجاورت مرا ندارد . آدم به گريه به حوا رو كرد و گفت ، اين اولين بد يُمنى و نحسى گناه بود كه گريبان ما را گرفت و ما را از جوار حبيب دور كرد . به آدم خطاب رسيد : من چگونه هم جوارى براى تو بودم ؟ عرضه داشت : هم جوارى نيك ؛ خطاب رسيد : از جوارم بيرون رو و تاج عظمت از سرت بردار كه عاصى نمىتواند مجاور من باشد . روايت شده كه آدم دويست سال بر همان ترك اولى گريست تا توبه‌اش قبول شد « 2 » .

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 272 ، باب الذنوب ، حديث 18 ؛ بحار الأنوار : 70 / 331 ، باب 137 ، حديث 15 . ( 2 ) - جامع السعادات : 3 / 38 .