انجام مىگيرد ، از ارزش آن نيّت كسب ارزش مىنمايد . در حقيقت ارزش هدف و نيّت و عمل به هم وابسته است و بين اين سه واقعيت رابطه مستقيم برقرار است . هدف ، هميشه مولّد نيّت ، و نيّت - در صورت آماده بودن زمينه - مولّد عمل است . بدون هدف و مقصد ، نيّتى در قلب پديد نمىآيد و بدون نيّت ، عملى از انسان صادر نمىشود . با توجه به اين مقدمه - كه روشن مىكند هدف ، جانِ نيّت و نيّت ، جانِ عمل است - اسلام ، اين مكتب سعادت‌بخش و اين مدرسهء انسان‌ساز و اين آيين تربيت ، براى هدف و نيّت جايگاهى بس مهم قائل است . اسلام ، مىخواهد كه مردم در تمام زمينه‌هاى زندگى ، مقدس‌ترين و عالىترين و والاترين هدف را انتخاب كنند ، تا آن هدف عالىتر ، به آنان نيّت عالىتر ببخشد و در نتيجه عمل مردم در تمام جهات زندگى عالىترين عمل باشد . اگر همهء مردم در انتخاب هدف ، مطيع اسلام شوند ، همه داراى نيّت پاك و خالص خواهند شد و تمام اعمال و اخلاق آنان بر اساس آن نيّت و الا تنظيم شده و در نتيجه به بسيارى از مشكلات فردى ، خانوادگى ، اجتماعى ، اخلاقى و اقتصادى و خلاصه به گرفتارىهاى مادى و معنوى آنان خاتمه داده خواهد شد و در اين دنيا به حيات طيّبه‌اى كه قرآن مجيد وعده داده ، خواهند رسيد و در آخرت از سعادت ابدى نصيب خواهند برد : [ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً