يقيناً نخستين خانه‌اى كه براى [ نيايش و عبادت ] مردم نهاده شد ، همان است كه در مكه است كه پر بركت و وسيلهء هدايت براى جهانيان است . دليل اين واقعيت است ، همانطور كه در آيه مىفرمايد : اوّل خانه‌اى كه براى مردم بنا شد همان خانهء مكه است كه جهت عبادت مردم بنا شد ، وقتى اوّل خانه همان خانهء مكه براى عبادت حق باشد ، پس بايد گفت : به همين دليل اوّل عضوى كه در وجود ساخته شد قلب است كه خانهء عشق و محبت اوست ، و در حقيقت در مملكت هستى انسان اوّل جايى كه بنا كرد خانهء مربوط به خودش بود و اعتبار و ارزش و اهميت و قدر قلب هم در همين است « 1 » . البته اين ارزش و اهميت ، ارزش استعدادى است و ارزش بالقوه و اين براى انسان كافى نيست ، آدمى بايد با توجه به معارف الهى و عمل به حدود و مقررات خداوندى ، سعى كند كه صفت سلامت را براى قلب كسب كند و تا جايى بكوشد كه سلامت با قلب متحد شود و به فرمودهء قرآن ، قلب آدمى ، قلب سليم شود . دقت كنيد كه نفرموده : قلب سالم ، سلامت را به صيغهء فاعل استعمال نكرده ، بلكه به صفت مشبهه بيان مىكند و با اين عنوان مىخواهد بگويد : سلامت بايد با قلب يكى شود و چون صفت و موصوف با هم متحد گردند ؛ زيرا از طريق آگاهى و عمل ، چنين قلبى به‌دست آمد ، اين قلب در تمام موارد و شؤون علت تجلى نيّت صادقانه است . بدون شك بدانيد كه نيّت صادقانه ، از قلب مريض و دل عليل ، پيدا نمىشود ؛ قلب براى نيّت همانند ريشه است ، اگر ريشه ضعيف و ناتوان باشد ، اگر ريشه فاسد

--> ( 1 ) - از عجايب آفرينش آن‌كه نخستين اعضايى كه در اين موجود تازه انشا مىشود قلب و مغز است كه به طور ساده و ابتدايى ظاهر مىگردد . رازهاى جهان آفرينش : 39 .