به خاطر آدم در فرزندانش اين‌گونه قرار داده كه هريك نيّت عمل خوبى كنند و انجام ندهند براى او حسنه نوشته شود و هر كدام نيّت كار خير كردند و عملى نمودند ده حسنه برايش نوشته شود و هر كدام نيّت كار بد كردند ولى عمل ننمودند ، چيزى بر او نوشته نشود و اگر نيّت بد كردند و به اجرا گذاشتند يك بدى در حق آنان نوشته شود . عَنْ أَبى الحسن مُوسى عليه السلام - فى حَديثٍ - أَنَّهُ قالَ : رَحِمَ اللّهُ فُلاناً ، يا عَلِىُّ ، لَمْ تَشْهَدْ جِنازَتَهُ ؟ قُلْتُ : لا ، قَدْ كُنْتُ أَحَبُّ أَنْ أَشْهَدَ جِنازَةَ مِثْلِهِ فَقالَ : قَدْ كُتِبَ لَكَ ثَوابُ ذلِكَ بِما نَوَيْتَ « 1 » . امام كاظم عليه السلام به على بن ابى حمزه فرمود : خدا فلانى را رحمت كند ، به تشييع جنازهء او نيامدى ؟ گفتم : دوست داشتم مثل چنين شخصى را تشييع كنم . فرمود : براى تو ثواب آنچه نيّت داشتى نوشته شد . عبداللّه بن موسى بن جعفر از پدرش پرسيد : دو فرشته‌اى كه مأمور ثبت اعمالند ، از نيّت ثواب و گناه آدمى آگاهند ؟ حضرت فرمود : بوى مستراح و عطر يكى است ؟ گفتم : نه . فرمود : چون عبد قصد كار نيك كند ، نفس او خوشبو برآيد ، فرشتهء دست راست كه مأمور ثبت نيكى هاست به فرشتهء دست چپ گويد : برخيز زيرا او قصد كار خوب دارد ، چون عبد كار خوب را انجام دهد زبانش قلم و آب دهانش مركب و بدين وسيله نيكى در دفترش ثبت شود و چون قصد گناه كند ، نفسش بدبو در آيد ، فرشتهء دست چپ به دست راست گويد او قصد كار بد دارد ، چون عملى سازد آن را ثبت نمايد ! ! « 2 »

--> ( 1 ) - وسائل‌الشيعة : 1 / 52 ، باب استحباب النية الخير ، حديث 101 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 429 ، باب من يهم بالحسنة أو السيئة ، حديث 3 ؛ بحار الأنوار : 5 / 325 ، باب 17 ، حديث 16 .