بيامرز ، و بدىهايمان را از ما محو كن ، و ما را در زمرهء نيكوكاران بميران . * پروردگارا ! آنچه را كه به وسيلهء فرستادگانت به ما وعده داده‌اى به ما عطا فرما و روز قيامت ، ما را رسوا و خوار مكن ؛ زيرا تو خلف وعده نمىكنى ؟ لفظ مبارك « رب » و مشتقاتش كه به معناى مالك است حدوداً نهصد و پنجاه بار در قرآن مجيد آمده ، تا بلكه خيره سران و غافلان دست از لجاجت و جهل برداشته ، از اربابان باطل قطع اميد كرده به ربّ حقيقى عالم روى آورند . تكرار اين لفظ در قرآن و روايات و دعاهاى اسلامى ، براى اين است كه انسان در تمام لحظات ، متذكّر اين واقعيت باشد و از راه راست الهى منحرف نگردد . آرى ، هيچ چيز به جز مالك حقيقى عالم را به عنوان هدف انتخاب نكنيد كه صد در صد زيان خواهيد كرد ؛ وسايل و علل ، وسايل و عللند نه هدف ، بفهميد كه چه مىكنيد ، بدانيد كه در كجا و براى كه خود را خرج مىكنيد ! مرحوم الهى قمشه‌اى ، آن وارستهء كامل و شيداى عاشق چه خوش سروده : اى دل هواى خويش بنه در هواى دوست * بگذر ز خواهش دل خود بر رضاى دوست از ماه برتر آيى و از عرش بگذرى * بوسى شبى به مسكنت ار خاك پاى دوست احسان به خلق كن نه پى اجر آخرت * اجرى ندارد آنچه نباشد براى دوست خواهى به آستانهء جنّت قدم زنى * يكشب به توبه زن درِ دولت سراى دوست