از اين آيهء شريفه نكات بسيار مهمّى مىتوان استفاده كرد ، از جمله اين كه قلب مركز نيّت است و اين نيّت قلبى است كه به عبادات اتّصال پيدا مىكند و براى تمام اعمال عبادى انسان به منزلهء روح براى جسم است و مىدانيد كه قرآن و روايات ملاك قبولى و ردّ اعمال را نيّت قلب مىداند ، اگر انسان عبادت را فقط به خاطر خدا انجام دهد ، زمينهء قبولى عبادت صددرصد است و اگر براى جلب خشنودى ديگران به اجراى مراسم عبادى روى آورد ، قبولى عبادت از محالات است . از اين كه مىگويد : در قيامت ، خريدار قلب سليم هستم به اين نتيجه مىرسيم كه قبولى تمام عبادات در گرو نيّت صحيح قلب است . اگر قلب از نظر نيّت داراى سلامت باشد ، قابل خريد خداست و چون قلب خريده شود ، در حقيقت همهء اعمال خريده شده و اگر قلب از رحمت حق ممنوع گردد ، در حقيقت همهء اعمال عبادى و زحمات عمرانه انسان به هدر رفته و انسان جايگاهى جز جهنم و نصيبى جز عذاب دردناك الهى نخواهد داشت . در مسئله نيّت و خلوص و ريا در باب چهارم كتاب پر ارزش « مصباح الشريعة » حديث بسيار مهمى از امام صادق عليه السلام نقل شده ، چنانچه خداوند مهربان توفيق عنايت كند شرح مفصل آن بيان خواهد شد . كوشش براى حفظ سلامت قلب ، يا اقدام براى معالجهء امراض دل ، از بهترين عبادات و پُرثواب‌ترين برنامه‌هاست . انسان خداخواه ، موظّف است علل خوشبختى و بدبختى قلب را بشناسد و تا سرحد امكان به دور كردن علل بدبختى و فساد قلب و جلب عوامل سعادت و خوشبختى دل بكوشد . به طور يقين سعادت همه جانبهء انسان ، در پرتو صلاح قلب و بدبختى و بيچارگى او در گرو مرض يا امراض قلبى است .