بندهء شايسته گفت : امرم را به خدا واگذاشتم . خداوند از آنچه بدى بود او را حفظ كرد . عَنِ الصَّادِقِ عليه السلام : ثِقْ بِاللّهِ تَكُنْ مُؤْمِناً ، وَارْضِ بِما قَسَّمَ اللّهُ لَكَ تَكُنْ غَنِيّاً « 1 » . امام صادق عليه السلام فرمود : متّكى به خدا باش مؤمن باشى ، به دادهء خدا راضى باش غنى باشى . عَنِ الرِّضا عَنْ آبائِهِ عليهم السلام قالَ : قالَ رَسُولُ اللّهِ : قالَ اللّهُ جَلَّ جَلالُهُ : مَنْ لَمْ يَرْضَ بِقَضائى وَلَمْ يُؤمِنْ بِقَدَرِى ، فَلْيَلْتَمِسْ إِلهاً غَيْرى « 2 » . حضرت رضا از اجداد گرامىاش عليهما السلام از نبىّ اكرم صلى الله عليه و آله از خداى بزرگ نقل مىكند : كسى كه به قضايم راضى نيست و ايمان به تقدير من ندارد ، خدايى غير از من بخواهد ! ! عَنْ أَبى جَعْفَرٍ عليه السلام قالَ : العَبْدُ بَيْنَ ثَلاثَةٍ : بَلاءٍ وَقَضاءٍ وَنِعْمَةٍ ، فَعَلَيْهِ فى الْبَلاءِ مِنَ اللّهِ الصَّبْرُ فريضَةٌ ، وَعَلَيْهِ فى الْقَضاءِ مِنَ اللّهِ التَّسْليمُ فَريضَةٌ ، وَعَلَيْهِ فى النِّعْمَةِ مِنَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ الشُّكْرُ فريضَةٌ « 3 » . امام باقر عليه السلام فرمود : بنده بين سه چيز است : بلا ، قضا و نعمت . در بلايى كه از طرف حق به او مىرسد صبر واجب است و در قضا الهى تسليم لازم است و در نعمت حق تعالى شكر فرض است . قالَ النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله : ثلاثٌ مَن كُنَّ فيهِ جَمَعَ اللّهُ لَهُ خَيْرَ الدُّنْيا وَالآخِرَةِ : الرِّضا

--> ( 1 ) - الخصال : 1 / 169 ، حديث 222 ؛ بحار الأنوار : 68 / 135 ، باب 63 ، حديث 15 . ( 2 ) - مستدرك الوسائل : 2 / 410 ، باب وجود الرضا بالقضاء ، حديث 2326 ؛ بحار الأنوار : 68 / 138 ، باب 63 ، حديث 25 . ( 3 ) - الخصال : 1 / 86 ، حديث 17 ؛ بحار الأنوار : 68 / 43 ، باب 61 ، حديث 41 .