بسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله رب العالمين و الصلاة و السلام على سيد المرسلين و على اهل بيته الطيبين الطاهرين پيشگفتار تحليلى پيرامون عارف و عرفان اگر عرفان را حالتى ملكوتى و حقيقتى روحانى و الهى بدانيم ، چنان كه بسيارى از بينايان و آگاهان و سالكان مسلك محبّت و عشق آن را حال مىدانند و از آن تعبير به حالت عرفانى و آسمانى مىكنند ، بايد مايه و ريشهء آن را در اعماق قلب و باطن جان و سرّ وجود جستجو كرد . در اين صورت ، عرفان لطيفه‌اى است الهى و حقيقتى است فطرى كه به صورت قوّه و استعداد در خزانهء وجود انسان از جانب حضرت محبوب قرار داده شده كه براى رسيدن به آن حالت بايد معارف و اخلاق و مضامين ادعيهء وارده از ائمه طاهرين عليهم السلام را با كمك قرآن و روايات پرورش داد ، تا جايى كه تمام آلودگىها از مملكت وجود آدمى رخت بر نهد و فرار را بر قرار ترجيح داده تا انسان مصداق حقيقى عارف شود .