إِذا طابَ قَلْبُ الْمَرءِ طابَ جَسَدُهُ ، وَإِذا خَبَثَ الْقَلْبِ خَبَثَ الْجَسَدْ « 1 » . زمانى كه قلب انسان پاكيزه شده ، جسدش پاكيزه مىشود و هرگاه قلب دچار خباثت گردد ، جسد هم به تبع آن آلوده مىشود . امام صادق عليه السلام درتوضيح آيهء شريفهء [ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ] مىفرمايد : قلبى است كه از اسارت دنيا آزاد باشد و از عشق شديد به مادّيت كه باعث انواع گناهان است پاك باشد « 2 » . عظمت و ظرفيّت قلب به اندازه‌اى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارهء آن مىفرمايد : إِنَّ الْقَلْبَ خَزانَةُ اللّه تَعالى « 3 » . قلب خزانهء خداى تعالى است . قلب مرده اسلام عزيز و معارف ملكوتى اين دين مبين علل حيات و مرگ قلب را به نحو مفصّل بيان كرده‌اند كه مشروح آن در جلد دوم خواهد آمد . اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد : مَنْ قَلَّ وَرَعُهُ ماتَ قَلْبُه وَمَنْ ماتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النّار « 4 » . آن كه ورع و پاكدامنىاش كم است قلبش مىميرد و هركس به مرگ قلب دچار شود ، وارد آتش جهنّم مىگردد .

--> ( 1 ) - الخصال : 18 ؛ بحار الأنوار : 67 / 51 ؛ الميزان : 15 / 107 . ( 2 ) - شعراء ( 26 ) : 89 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 70 / 59 ؛ مستدرك سفينة البحار : 8 / 568 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 77 / 280 ؛ مستدرك سفينة البحار : 10 / 285 .