وسائل و ابزار مادّى و معنوى به عنوان وسيله ، براى رسيدن به معشوق حقيقى استفاده كند . آنان كه براى رشد حال عرفانى در راه انبيا و امامان عليهم السلام قرار گرفتند ، به آن چه بايد برسند رسيدند و آن بينشى كه بايد پيدا كنند ، پيدا كردند و در اين مسير به خاطر رنج عبادت و حركت در راه بندگى ، از اشراق و تجلّى حق بر قلب خود برخوردار شده و به مقام معيّت رسيدند . [ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ ] « 1 » . بىترديد خدا با كسانى كه پرهيزكارى پيشه كردند و كسانى كه [ از هر جهت ] نيكوكارند مىباشد . [ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ ] « 2 » . خدا با صابران است . قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله : انّ لِىَ مَعَ اللّه حالاتٍ لا يَحْتَمِلُها مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَلا نَبىٌّ مُرْسَلٌ « 3 » . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « به درستى كه براى من با خداوند حالاتى است كه نه ملك مقرّب و نه پيامبر مرسل طاقتش را ندارند » . اگر گفته شود علّت رسيدن انسان به اين مقامات عالى ، همان حالات درونى همراه با عبادات الهى و ملكوتى است صحيح گفته شده . اين فقير پايه گذار عرفان را بزرگان هند يا حكماى يونان يا دانشمندان قديم ايران

--> ( 1 ) - نحل ( 16 ) : 128 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) : 153 . ( 3 ) - روح الارواح : 348 با كمى اختلاف .