مىشود ؛ بر پايهء دليل و برهان آشكار ؛ حجّت خدا بر او تمام گشته و سرانجام به دوزخ مىافتد . بنابراين وجود ظلم و گناه در گيتى ، نشان فراخى عالم تكليف و بهترين گواه بر حكمت و تدبير و بنده پرورى حضرت ربّ است و نيز دليل بر آن است كه كيفر عين حكمت و عدالت و عطاى جميل و پاداش جزيل او ، تجلّى برترين مرتبهء رحمت و كرامت و فضل است . از جمله نكته‌هاى لطيف ، راز و نيازهايى است كه حضرت از درگاه ربوبى درخواست مىدارد : پذيرش بىپناهان ، قبول كردن همه رانده شدگان ، قبولى شكرانه كمترين طاعات ، اعطاى عظيم‌ترين پاداش و دعوت از گناهكاران و متمرّدان است كه در تربيت مردم و پرورش روحى بندگان ، اثر شايسته‌اى دارد . اهل الدّالة كه در برخى از فراز دعاها آمده است . به بندگان اهل كرشمه و ناز مىگويند : اينان به انس و الفت كه با پروردگار دارند بدون ترس و واهمه حاجت خود را از خدا مىطلبند در حالى كه گويى بر خداوند ناز و طلب دارند . اين دليل بر لطف بىنهايت حضرت ربّ جليل است كه اجازه مىدهد از او بخواهند و سر بر بالين مهر و صفاى حق بگذارند و با زبان مهر با محبوب به مناجات بپردازند . در اين باره از روايت معصومان عليهم السلام آنچه در مورد فضيلت نماز شب و مناجات شبانه آنان وارد شده است ، روشن مىشود كه : خداوند گفتگوى بنده با خودش را دوست مىدارد و حتى درِ نعمتى را بر او مىبندد تا همواره بنده‌اش در ارتباط باشد و صداى ناز و نياز او را بشنود و اگر نخواهد صداى او را بشنود مالى و مقامى سرشار به او مىدهد و او را از در خانه خود مىراند . بنابر احاديث روز عيد در نزد پروردگار روز مزد اعمال عبادى است ؛ از اين رو