بِما لَم يَسْأَلْ . « 1 » سپاس خداى را كه امساك و جمود بر ثروتش اضافه نمىكند ، و عطا و بخشش تهيدستش نمىنمايد ، زيرا هر بخشنده‌اى جز او ثروتش كم مىشود ، و هر منع كننده‌اى جز او شايستهء مذمّت است . اوست بخشندهء انواع نعمت‌ها ، و فراوانى بهره‌ها و نصيب‌ها . جميع آفريده‌ها روزى خور اويند ، رزق همه را ضمانت كرده ، و قوت و توشهء آنان را مقدّر نموده ، و راه روشنش را به رغبت كنندگان و خواهندگان آنچه نزد اوست نشان داده ، و اين طور نيست كه جود و بخشش او در آنجا كه از او بخواهند بيشتر از آنجا باشد كه از او نخواهند . و نيز در سفارشش به امام مجتبى عليه السلام يا محمد حنفيه فرمود : وَ أَخْلِصْ فِى الْمَسْأَلَةِ لِرَبِّكَ فَإِنَّ بِيَدِهِ الْعَطاءَ وَ الْحِرْمانَ وَ اكْثِرِ الْاسْتِخارَةَ ، وَ تَفَهَّمْ وَصِيَّتى وَ لاتَذْهَبَنَّ عَنْها صَفْحاً ، فَإِنَّ خَيْرَ الْقَوْلِ ما نَفَعَ . « 2 » در مسألت از خداوند اخلاص پيشه كن ، كه بخشيدن و نبخشيدن به دست اوست . از خدايت بسيار طلب خير كن . و وصيتم را بفهم و از آن روى مگردان به يقين بهترين سخن سخنى است كه سود بخشد . و نيز به كميل بن زياد نخعى فرمود : يا كُمَيْلُ ، مُرْ اهْلَكَ أَنْ يَرُوحُوا فى كَسْبِ الْمَكارِمِ ، وَ يُدْلِجُوا فى حاجَةِ مَنْ هُوَ نائِمٌ . فَوَ الَّذى وَسِعَ سَمْعُهُ الْاصْواتَ ، ما مِنْ احَدٍ اوْدَعَ قَلْباً سُرُوراً الّا وَ خَلَقَ اللَّهُ لَهُ مِنْ ذلِكَ السُّرُورِ لُطْفاً ، فَاذا نَزَلَتْ بِهِ نائِبَةٌ جَرى الَيْها كَالْماءِ

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 90 . ( 2 ) - نهج البلاغه : نامهء 31 .