نعمت خداداده را به تباهى نبر ، بايد نشانهء نعمت‌هايى كه خداوند به تو داده در تو ديده شود . احمد بن محمد بن ابى نصر مىگويد : « مطلبى را خدمت امام رضا عليه السلام عرض كردم ، حضرت فرمود : شكيبا باش ؛ زيرا اميدوارم كه خداوند برايت كارسازى كند ان‌ْشاءَاللّه ، سپس فرمود : به خدا سوگند ! آنچه خداوند از اين دنيا براى مؤمن به آخرت اندازد ، برايش بهتر از چيزى است كه در همين دنيا به او دهد . حضرت سپس دنيا را كوچك شمرد و فرمود : دنيا چه ارزشى دارد . آنگاه فرمود : برخوردار از نعمت در محلّ خطر است ؛ زيرا خداوند در آن نعمت حقوقى را بر او واجب گردانيده است . به خدا قسم ، گاهى اوقات خداوند عزّوجلّ به من نعمت‌هايى مىدهد و من پيوسته نسبت به آنها بيمناك هستم و دستش را تكان داد تا اينكه حقوقى كه خداوند در اين نعمت‌ها به گردن من دارد ، بيرون آيم . من عرض كردم : فدايت شوم ، شما با چنين مقامى و منزلتى كه داريد مىترسيد ؟ ! فرمود : آرى ، پروردگارم را در برابر نعمتى كه به من ارزانى داشته مىستايم . « 1 » آفرينش انسان با امتياز اراده و اختيار ، دليل بر قدرت نهايى خداوندگار است . با اين اختيار ، انسان را موجودى برتر ساخته است ولى با اين حال ابزار بازدارنده‌اى كه او را در مسير حركت انسانى غافلگير كند و به جادهء حيوانىگرى بكشاند ، فراوان است ، غريزهء غضب و شهوت در وجود انسان برحسب فطرت نهفته است ؛ امّا برخى عوامل تحريك كنندهء بيرونى است كه در جذب او نقش كليدى دارد . هر كه بتواند در مجموعهء كشمكش‌ها و هوس‌ها ، حقيقت وجودى خود را به سلامت به

--> ( 1 ) - الكافى : 3 / 502 ، حديث 19 ؛ بحار الأنوار : 49 / 105 ، باب 7 ، حديث 32 .