روايت شده است كه از امام كاظم عليه السلام سؤال شد : مردى غمگين مىشود بىآنكه علت اندوه خود را بداند ؟ فرمود : چون اين حال غم به او رسد بايد بداند كه برادرش غمى دارد و همچنين اگر بىدليل شاد شود ، پس در اداى حقوق برادران از خدا مدد مىجوييم . « 1 » حضرت در اين استدعا ، به حقيقت انسان را به بندگى حق نزديك مىسازد ، آن چنان كه از خود هر گونه سست عنصرى را دور كرده و فقط در پى كسب اراده و رضايت بارى تعالى است . كدامين عمل رضاى حق را جلب مىكند . چه حقوق شخصى را ناديده گرفته و خواستهء خود را بر رضاى حق مقدّم داشته است تا در اصلاح آن برآيد و جانب حق را برگزيند و چنانچه معصوم از خداوند درخواست مىدارد كه اين طلب عفو و غفران پنهان بماند كه در آشكار ، حق كسى از بين نرود و آن كه ستم نموده اعلان نشود . بلكه پا را فراتر نهاده و براى او دعاى رحمت و گذشت مىكند تا هديه‌اى خالصانه در راه جذب محبّت خداوند منّان باشد . خداوند متعال به صاحبان مال كه سوگند خورده‌اند كه به نيازمندان يارى ندهند ، مىفرمايد : وَ لَايَأْتَلِ أُوْلُواْ الْفَضْلِ مِنكُمْ وَ السَّعَةِ أَن يُؤْتُواْ أُوْلِى الْقُرْبَى وَالْمَسكِينَ وَ الْمُهجِرِينَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَ لْيَعْفُواْ وَلْيَصْفَحُواْ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ » « 2 » و از ميان شما كسانى كه دارندگان ثروت و گشايش مالى هستند ، نبايد سوگند ياد كنند كه از انفاق مال به خويشاوندان و تهىدستان و مهاجرانِ در راه خدا دريغ ورزند ، و بايد [ بدى آنان را كه براى شما مؤمنان توانگر سبب خوددارى از انفاق شده ] عفو كنند و از مجازات درگذرند ؛ آيا دوست

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 71 / 227 ، باب 15 ، ذيل حديث 20 ؛ فقه الرّضا : 335 ، باب 87 . ( 2 ) - نور ( 24 ) : 22 .