شيخ حسين انصاريان

14

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

صدقه اقسامى دارد : از آن جمله صدقهء زبانى است كه ميان مردم با سخن شيوا و شيرين واسطه شود و تلاش كند تا آتش كينه‌ها را خاموش كند و با تشويق به گذشت و مهربانى و طلب آمرزش و حلاليّت براى رضاى خدا بين آنان صلح و دوستى برقرار كند . و بر اين اساس خداوند متعال براى اين بزرگوارى ؛ پاداش بزرگى در خور چنين تلاشى عطا مىفرمايد : لَا خَيْرَ فِى كَثِيرٍ مّن نَّجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلحِ بَيْنَ النَّاسِ وَمَن يَفْعَلْ ذَ لِكَ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيًما » « 1 » در بسيارى از رازگويىهاى آنان خيرى نيست ، جز كسى كه [ از اين طريق ] به صدقه ، يا كار نيك ، يا اصلاح در ميان مردم فرمان دهد ؛ و هر كه براى طلب خشنودى خدا چنين كند ، پس پاداش بزرگى به او خواهيم داد . پروردگار در اين آيهء شريفه آشتى دادن را در كنار صدقه و كار نيك قرار داده است و روشن است كه اگر به همراه رضايت خداوند باشد ، چه پاداش نيكى خواهد داشت ؛ زيرا گاهى امر به معروف يا صدقهء زبانى آشكار ، شايد سبب شرمندگى و لجاجت كسى بشود بايد به دور ازچشم ديگران و پنهانى عمل كرد و كمترين آنها دعا و درخواست آمرزش براى پيوند خوردن دل‌ها و گذشت از حقّ خويش براى ارتباط پيدا كردن بين انسان‌هاست . از جامعترين روايات در باب حقوق مسلمان و حق‌هاى سىگانه مؤمن بر برادر مؤمن ، اين روايت است كه پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مىفرمايد : لِلْمُسْلِمِ عَلَى أَخِيهِ ثَلاثوُنَ حَقّاً لا بَرَائَةَ لَهُ مِنْها إِلَّا بِالْأداءِ أَوِ الْعَفْوِ يَغْفِرُ زِلَّتَهُ ، وَ يَرْحَمُ عِبْرَتَهُ وَ يَسْتُرُ عَوْرَتُهُ وَ يُقيلُ عَثْرَتَهُ ، وَ يَقْبَلُ مَعْذِرَتَهُ وَ يَرُدُّ

--> ( 1 ) - نساء ( 4 ) : 114 .