و شكر ما فوق به دوستى درست است . « 1 » و شكر همانندت به اخوّت و برادرىِ نيكو مىباشد . « 2 » و شكر آن كه مادون توست به عطاى به اوست . « 3 » امام صادق عليه السلام مىفرمايد : چون براى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله پيشامدى مىشد كه آن حضرت را خوشحال مىكرد ، به پيشگاه حق عرضه مىداشت : الْحَمْدُ للَّهِ عَلى هذِهِ النِّعْمَةِ . سپاس و ستايش خداى را بر اين نعمت . و وقتى حادثه‌اى بر آن حضرت وارد مىشد كه آن جناب را غمناك مىكرد مىگفت : الْحَمْدُ للَّهِ عَلى كُلِّ حالٍ . « 4 » شكر و سپاس و ستايش خداى را در همه حال . امام على عليه السلام مىفرمايد : شُكْرُ الْعالِمِ عَلى عِلْمِهِ ، عَمَلُهُ بِهِ وَ بَذْلُهُ لِمُسْتَحِقِّهِ . « 5 » شكر دانشمند بر دانشش ، عمل به علم خود ، و بخشش آن به مستحقّش مىباشد .

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 279 ، حديث 6163 . ( 2 ) - غرر الحكم : 414 ، حديث 9432 . ( 3 ) - غرر الحكم : 279 ، حديث 6161 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 68 / 33 ، باب 61 ، حديث 14 ؛ مستدرك الوسائل : 5 / 311 ، باب 20 ، حديث 5951 . ( 5 ) - غرر الحكم : 44 ، حديث 133 .