[ « 6 » فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا وَقَيْتَنَا مِنَ الْبَلَاءِ وَ لَكَ الشُّكْرُ عَلَى مَا خَوَّلْتَنَا مِنَ النَّعْمَاءِ حَمْداً يُخَلِّفُ حَمْدَ الْحَامِدِينَ وَرَاءَهُ حَمْداً يَمْلَأُ أَرْضَهُ وَ سَمَاءَهُ « 7 » إِنَّكَ الْمَنَّانُ بِجَسِيمِ الْمِنَنِ الْوَهَّابُ لِعَظِيمِ النِّعَمِ الْقَابِلُ يَسِيرَ الْحَمْدِ الشَّاكِرُ قَلِيلَ الشُّكْرِ الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ ذُو الطَّوْلِ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ ] تو را سپاس بر آن كه ما را از بلا نگاه داشتى ، و تو را شكر بر نعمت‌هايى كه به ما دادى ؛ سپاسى كه سپاس سپاسگزاران را پشت سر گذارد ؛ سپاسى كه زمين و آسمان خدا را پر كند . همانا تويى بسيار نعمت دهنده به نعمت‌هاى بزرگ ، بخشندهء نعمت‌هاى عظيم ، پذيرندهء سپاس اندك ، قبول كنندهء شكر ناچيز ، نيكوكار و خوش‌رفتار ، داراى احسان ، معبودى جز تو نيست ، پايان كار به سوى توست . ابر ، برق ، رعد اگر مردم به عبادت و طاعت و تقوا و ورع روى آورند . ابر و برق و رعد به وقت كار خود را انجام مىدهند و به اندازه مىبارند و باريدن ابر براى همگان نعمت و بركت مىشود ، و اگر روى از عبادت بردارند و پشت پا به تقوا و فضيلت بزنند ، بارش ابر و غرّش رعد و فروغ برق براى آنان بلا و نقمت و باعث خرابى و ضرر و زيان و خسارت خواهد شد ، كه هر چه چرخ در اين جهان هستى است به ارادهء يك نفر مىچرخد و آن هم حضرت حق است ، و چه نيكوست كه تمام مردم هوا و