رفتن لازم و واجب است ، اما در گيرُو دار امور دنيايى بايد به دادهء حق راضى و قانع بود ، و بايد از چشم دوزى به وضع ديگران چشم پوشيد ، كه چشم و هم چشمى باعث حرص و كبر و حسد و منيّت و ناخشنودى از حضرت محبوب است .