شيخ حسين انصاريان

369

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

إِسلامُهُ . « 1 » هرگاه خداوند خير بنده‌اى را بخواهد سينه‌اش را براى اسلام فراخ مىگرداند و چون اين نعمت به او عطا كند زبانش به حق گويا شود و دلش با حق گره خورد و به آن عمل كند و از اين رو زمانى كه خداوند اين امور را گرد آورد اسلام او به كمال رسيده است . خير ، در حقيقت پاداشى براى مؤمنان است كه در آخرت براى آنان ذخيره شده است كه مقدمهء آن در دنيا پيش بينى شده است . تفسير خير دركلام امام صادق عليه السلام حسين بن اعين برادر مالك بن اعين از امام صادق عليه السلام پرسيد : اين كه شخصى به ديگرى مىگويد : خدا پاداش خيرت دهد ، مفهوم خير چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : خير نام نهرى در بهشت است كه سرچشمه‌اش كوثر است و كوثر از ساق عرش سرچشمه مىگيرد و بر آن نهر منزلگاه‌هاى اوصيا و شيعيانشان بنا شده و در دو طرف اين نهر دختركانى باشند كه هر گاه يكى از آنها از جاى برخيزد ؛ ديگرى به جاى او بنشيند ؛ به اين خاطر نامش را خير ناميده‌اند . و اين مفهوم خير است ؛ در آيهء شريفهء : فِيهِنَّ خَيْرَ تٌ حِسَانٌ » « 2 » در آنها زنانى نيكو سيرت و زيبا صورت‌اند .

--> ( 1 ) - الكافى : 8 / 13 ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 75 / 223 ، باب 23 ، ذيل حديث 93 . ( 2 ) - رحمان ( 55 ) : 70 .