استخاره صورت مىگيرد اشاره شده است . مانند قرآن ، نماز ، دعا ، تسبيح و . . . كه در هر يك به شيوه‌هاى مخصوصى مراد حق تعالى را به دست مىآورد . و اين شيوه‌ها با تفأّل و فال بينى و تعبير خواب و رمل و اسطرلاب تفاوت بسيار دارد . زيرا استخاره يكى از شيوه‌هاى طلب هدايت الهى است و انسان در زمانى كه وظيفه خود را از راه تفكّر خويش و مشورت با ديگران به ويژه اهل دانش و نيكوكاران به دست نمىآورد ؛ به سوى برداشت از آيات قرآن همّت مىگمارد . در حديثى از حضرت صادق عليه السلام آمده است كه فرمود : لاتَتَفَأَّلْ بِالْقُرآنِ . « 1 » به قرآن فال نزن . در اينجا صاحب وسائل الشيعه مىافزايد : الْإسْتخارَةُ طَلَبُ الْخِيَرَةِ وَ مَعْرِفَةُ الْخَيْرِ فى تَرْجِيح أَحَدِ الْفِعْلَينْ عَلَى الآخَرِ لِيُعْمَلَ بِهِ وَ التَّفَاؤُلُ مَعْرِفَةُ عَواقِبِ الْامُورِ وَ أَحْوالِ غائِبٍ وَ نَحْوِ ذلِكَ . « 2 » استخاره عبارت است از درخواست برترى و شناخت نيك بودن آن در انتخاب يكى از دو كار بر ديگرى تا بدان عمل كند ولى تفاؤل و فال زدن به معناى شناسايى و پيش بينى كردن عواقب كارها و پيشامدهاى آينده و امثال اينهاست . پس چه نيك است ؛ كه انسان رضايت و غضب خداوند را در كارهايش در نظر بگيرد تا گرفتار عاقبت بد آنها نشود . رسول اللّه صلى الله عليه و آله مىفرمايد :

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 629 ، حديث 7 ؛ بحار الأنوار : 88 / 244 ، باب 4 ، ذيل حديث 5 . ( 2 ) - وسائل الشيعة : 6 / 233 ، باب 38 ، حديث 7817 .