و هرگاه عبد در دل شب تار با مولاى خويش خلوت نموده با او به راز و نياز بپردازد ، خداوند نور را در دل وى جايگزين سازد ، و چون بگويد : اى ربّ من و اى ربّ من ، خداوند جليل ندايش داده و گويد : لبَّيك اى بندهء من ، بخواه از من تا عطايت كنم ، به من توكل نماى تا كفايتت نمايم . سپس حضرت حق به ملائكه فرمايد : اى فرشتگان من ، بنده‌ام را بنگريد در دل شب با من خلوت كرده در حالى كه بطالت پيشگان به لهو و لعب مشغولند ، و غفلت زدگان در بستر خواب آرميده‌اند ، اينك گواه باشيد كه من به طور حتم او را آمرزيدم . « 1 » رواياتى ديگر در باب نماز شب از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت شده : صَلاةُ اللَّيْلِ سِراجٌ لِصاحِبِها فِى ظُلْمَةِ الْقَبْرِ . « 2 » نماز شب براى صاحبش در تاريكى برزخ چراغ است . به موسى عليه السلام وحى فرمود : قُمْ فِى ظُلمَةِ اللَّيْلِ اجْعَلُ قَبْرَكَ رَوْضَةً مِنْ رِياضِ الْجِنانِ . « 3 » در ظلمت شب به عبادت برخيز كه به پاداش آن ، قبرت را باغى از باغ‌هاى بهشت سازم . رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود :

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 84 / 137 ، باب 6 ، حديث 4 ؛ مستدرك الوسائل : 5 / 207 ، باب 28 ، حديث 5708 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 84 / 160 ، باب 6 ، حديث 52 ؛ إرشاد القلوب ، ديلمى : 1 / 190 ، باب 52 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 84 / 155 ، باب 6 ، ذيل حديث 38 ؛ مستدرك الوسائل : 6 / 331 ، باب 33 ، حديث 6932 .